Bewoners van de Hengelose Es

 

Familie Van Gils - van Putten

fam. van Gils

Hoe kwamen we in de Hengelose Es terecht?

De familie woont ondertussen 42 jaar in de Hengelose Es.
Sterker nog: ze wonen al 42 jaar op hun huidige adres.
De heer van Gils was geen voorstander om te gaan wonen in deze nieuwbouwwijk.
In de volksmond heette dit de speklappenbuurt .
Een speklappenbuurt is een buurt met hoge huren, waar vooral onderwijzers wonen.
We woonden in de stad in een woning van de Hervormde Kerk.
Ons eerste huis was een flatje van Ons Belang aan de Warmelostraat.
Voorwaarde om in een flat te kunnen wonen was dat je samen 50 jaar was.
Uiteindelijk hebben we de Jongkindstraat geaccepteerd.

Kunnen jullie in enkele woorden beschrijven hoe het wonen in de wijk was in het begin?

In het begin was het wonen in de Johan Jongkindstraat heel prettig. We hadden veel buurtcontacten. We ruimden samen de rommel op straat op, maakten een praatje.
Er was sprake van noaberschap. Mevr. Van Gils zat in de wijkraad van Ons Belang.
We hebben nog steeds goed contact met de buurman.
De heer van Gils snapt er niets van dat Welbions de woningen gaat slopen.
De woning is wel vochtig. We hebben 6 vochtvreters in huis staan. Wekelijks gooien we ze leeg.
We hebben wel last van de longen maar hebben dit nooit in verband gebracht met de woning.
Voor een gezin met vier kinderen was de inpandige berging wel erg klein.
Mevrouw geeft een 9. Hij eerst een 9 daarna een 7. Dat is ruimschoots een voldoende.

Hoe is het voor u om te verhuizen?

Voor ons is het onwerkelijk, alsof iemand is overleden. We kunnen ons niet voorstellen dat we moeten verhuizen. Stiekem hopen we erop dat het niet doorgaat.
Wanneer we verhuizen willen we wel naar een 50+-je.
De heer van Gils is imker en doet dit al jarenlang met veel plezier.

Het interview is afgenomen door Welbions, Marjan Stroot