RUDI GRISSEN MET PENSIOEN.

 

"Ik werk vanaf 1992 bij ‘t Geerdink “ met ontzettend veel plezier”, zegt Rudi Grissen.

"Het is niet altijd makkelijk in dit werk. Het heeft tijd nodig, soms wat meer soms wat minder, voordat mensen je vertrouwen en jij hen”.

Rudi heeft het dan over de mensen die bij ’t Geerdink werken in het kader van een werkervaringsproject dat bij deze instelling loopt.

"Vooral ook het werken met jongeren, dat doe je niet alleen met verstand maar vooral met je hart.” Hij kijkt rustig om zich heen en vervolgt zijn verhaal.

"Ik stond met Ben en Ria van Naarden, van wie ik overigens veel heb geleerd, aan de basis van het zakgeld- project. Jongeren die nog niet oud genoeg zijn om een bijbaantje te hebben, kunnen bij ons meedoen aan het zakgeldproject. Ze halen dan 4 uren per week zwerfvuil op uit de buurt en doen dat om een zakcentje te verdienen. Het is niet, zoals zoveel mensen denken een project van de politie en de kinderen hebben geen straf.
Wij wilden dit project laten slagen, het mocht niet mislukken en dat gebeurde ook niet. Het loopt nu al 13 jaar en zonder de hulp van Rene, Fred en Ben had ik het misschien niet vol gehouden"

Terwijl hij met me praat houdt hij de mannen en het komen en gaan ervan in de gaten.Rudi doet echt van alles op ’t Geerdink.

Het gemak waarmee hij op de trekker zit en daarmee in de buurt zijn werk doet laat duidelijk zien dat hij zich erop thuis voelt. Iedereen kent hem ook.

"Samen met mijn vriendin Femie wonen we nu hier in de Hengelose Es. Voorheen op de Berflo Es.
Ook, toen ik daar nog woonde ben ik niet een keer met tegenzin naar mijn werk gegaan. Ik ben nauwelijks ziek geweest in de tijd dat ik hier werk. Dat zegt, denk ik, genoeg over de sfeer en het werken hier op ’t Geerdink.
Ik zal het daarom ook nog niet direct vaarwel zeggen, want ik blijf voorlopig als vrijwilliger hier.
Voor mijn andere hobby’s, o.a. vissen in het kanaal, wat ik overigens alleen maar doe bij mooi weer en biljarten, heb ik later nog tijd genoeg”

Voor ik het weet is de morgen bijna om en neem ik afscheid van een gepassioneerd man. Voorlopig zien we hem nog regelmatig in de buurt.
Ik zeker, want binnenkort komen ze bij mij uit de achtertuin een grote boom verwijderen. Dat doen ze ook bij ’t Geerdink.                  

Tineke Kusters.

 

Dit gedichtje stond op de uitnodiging voor een feestje om Rudi in het zonnetje te zetten bij zijn officiële afscheid van ’t Geerdink.

 Het is raar maar waar
Rudi wordt nu echt 65 jaar
Vraagt u zich niet af wat hij gaat doen?
Ach, u raadde het al: hij moet met pensioen!
En er gebeurt waarop wij hopen
Hij blijft nog een tijdje bij ons lopen.
Achter de gordijnen zitten is niet wat,
In beweging blijven is je dat.
En voorlopig wensen we hem veel plezier
In zijn lange speelkwartier.



ruditractor          rudipony          

 

Noot webmaster:

De foto’s zijn van zijn favoriete pony en zijn werkplek met zijn vervoermiddel de tractor.